Recensie

Recensie Media

Instagram-fantasie wordt nachtmerrie in de thrillerserie ‘Chloe’

Serie Een schuchtere jonge vrouw ziet op Instagram generatiegenoten met ‘perfecte’ levens. Ze creëert een alter ego waarmee ze infiltreert in de vriendengroep van een dode jeugdvriendin. Hoe lang kan ze het bedrog volhouden?

Leugens en bedrog vormen het bestaan van Becky. Actrice Erin Doherty speelt deze rol met verve.
Leugens en bedrog vormen het bestaan van Becky. Actrice Erin Doherty speelt deze rol met verve. Amazon / BBC

Niet wéér een serie over een oplichter. Als je een vluchtige blik werpt op de synopsis van de Britse dramaserie Chloe is dit een begrijpelijke reactie. Zwendelaars, charlatans, bedriegers; ze zijn dit jaar niet van onze tv-schermen te slaan. In de meeste gevallen betreft het waargebeurde verhalen die ook al uitgeserveerd waren in krantenartikelen en podcasts. Soms levert het een topproductie op (The Dropout), vaker niet (Inventing Anna). Gelukkig wordt vrijwel meteen duidelijk dat Chloe een ander soort serie is, spannender en verrassender dan de genoemde voorbeelden. Het is een verhaal waarin interessante constateringen worden gemaakt over het socialemediatijdperk waarin we leven.

Het helpt verder dat het verhaal, over een jonge vrouw die zich voordoet als iemand anders, puur fictie is en dus geen bekende paden hoeft te volgen.

De zesdelige reeks, een productie van de BBC en Amazon, volgt Becky Green, een ietwat schuchtere twintiger uit Bristol met een onopvallend uitzendbaantje. Ze woont bij haar moeder die aan het dementeren is. In de openingsscène zien we Becky laat op de avond, terwijl ze verveeld op haar telefoon aan het scrollen is. Haar gezicht wordt verlicht door het scherm van de telefoon terwijl ze op Instagram foto’s ziet van generatiegenoten die het schijnbaar beter voor elkaar hebben.

De roodharige Chloe Fairbourne komt bijvoorbeeld voorbij, stijlvol gekleed en gefotografeerd met haar succesvolle man. Becky checkt op obsessieve wijze de socials van Chloe, zo blijkt. Al snel weten we waarom. Becky en Chloe waren ooit onafscheidelijke hartsvriendinnen. Elk namen ze, om allerlei redenen, andere afslagen in het leven. Simpel samengevat: Chloe werd iemand met aanzien en status, Becky een nobody. Het einde van de vriendschap is een ongeheelde wond voor Becky. Het checken van de sociale media bezorgt iedereen weleens het gevoel van FOMO (Fear Of Missing Out), maar voor Becky geldt het in extreme mate. Ze denkt dat ze onderdeel van het leven van Chloe moet zijn.

Infiltreren in de groep

En dan doet zich een kans voor. Wanneer Chloe plotseling een einde maakt aan haar leven, besluit Becky om zichzelf opnieuw uit te vinden. Ze neemt de naam Sasha aan en probeert via dit alter ego te infiltreren in de chique vriendengroep van Chloe. Dat lukt: via een paar sluwe trucs wordt ze onderdeel van Chloe’s sociale kring. In de kunstwereld van Bristol, een stad die onder meer Banksy heeft voortgebracht, bloeit ze plots op. Sasha is sociaal, charmant en proactief. „Ik bepaal zelf graag hoe mensen me zien”, zegt Becky op een gegeven moment tegen iemand. Door de dood van haar oude vriendin kan ze die wens op een extreme manier uitvoeren.

Amazon / BBC

Becky en Sasha zijn eigenlijk twee verschillende personages, elk met een eigen houding. Becky zit voorovergebogen en chagrijnig aan de ontbijttafel bij haar moeder, Sasha beweegt soepel en vrolijk tijdens dure yogalessen met een nieuwe vriendin. Dat het zelfgebouwde kaartenhuis vol leugens zeer wankel is en elk moment kan instorten, geeft het verhaal een constante spanning mee. Het kleinste ding kan het einde betekenen (een bankpasje gebruiken waar haar echte naam zichtbaar is bijvoorbeeld). „Ik heb mezelf een beetje in een gat gegraven”, zegt ze met gevoel voor understatement tegen haar moeder. „Ik kan het nog een beetje doorzetten, kijken hoelang het stand houdt.”

En ondanks de schaamteloze leugens wil je als kijker stiekem ook dat ze niet gepakt wordt. Niet te snel, in elk geval. Becky onderzoekt namelijk ook de dood van Chloe. Want was het wel zelfmoord? Sprong ze echt zelf van een rotswand? Of zit er meer achter? En waarom plaatste ze een songtekst van de band The Smiths op haar Instagram-pagina?

Uitdagende rol

De talentrijke Britse actrice Erin Doherty heeft de taak om deze uitdagende rol te spelen. Bij het grote publiek werd Doherty bekend dankzij de rol van prinses Anne in het royalty-drama The Crown. Nu heeft ze een eerste grote hoofdrol. Die vult ze op spectaculaire wijze in. Ze schakelt in scènes van zelfverzekerde socialite naar een onzeker meisje en weer terug. De minder realistische plotwendingen blijven door haar acteerwerk toch overtuigend.

Iedereen die weleens een melding van de telefoon heeft gekregen over overdadig schermtijdgebruik zal iets herkennen in de serie. Doherty had dat ook toen ze haar personage in beeld zag, vertelde ze in een gesprek met The Guardian. „Pas als je iemand ziet die zich zo gedraagt, denk je: ‘Oh shit, dat doe ik ook.’ Ik word ’s ochtends wakker en ik grijp naar mijn telefoon. En voordat je het weet, ben je een uur verder, zonder erbij na te denken. Het is angstaanjagend. Het heeft echt invloed op je geest.”


Showrunner Alice Seabright, die eerder afleveringen maakte van de sprankelende Netflix-serie Sex Education, worstelde ondertussen met de manier waarop het socialemediagebruik in beeld gebracht zou worden. „Het voelt alsof ik nooit meer een telefoon wil zien. Het was een fucking nachtmerrie”, vertelde Seabright in een interview met The Guardian. „Het is heel moeilijk om verhalen te vertellen via schermen”, legt ze uit. Maar ze kon er niet omheen. Haar aanpak werkt goed, onder meer door de Instagram-foto’s die Becky bekijkt soms tot leven te laten komen. De stilstaande beelden beginnen te bewegen, waardoor Chloe zelf ook weer een levend mens wordt.

De serie heeft verder iets te zeggen over de manier waarop mensen in het dagelijks leven maskers opzetten en in verschillende groepen andere personen zijn. Via sociale media kun je er ook voor kiezen om je heel anders te gedragen dan in het echte leven. Of om dingen veel mooier te laten lijken. Het delen van jaloersmakende beelden creëert weer onzekerheid bij anderen.

Er wordt door Seabright verder geen vingertje geheven, zoals een serie als Black Mirror weleens doet. Chloe is ook gewoon een thriller met een goed uitgewerkt mysterie. In het midden van het seizoen valt het verhaal net iets te vaak in herhaling, maar uiteindelijk werkt de serie toe naar een enerverende ontknoping.