Reportage

Nederlands poptalent staat in volle bloei, blijkt in Groningen

Noorderslag In de tweede digitale editie op rij toonde Noorderslag 2022 dat er onverminderd goed aanbod is in een wederom door corona gemankeerd popjaar.

Noorderslag betekende de doorbraak van Prins S en de Geit met zijn „beukende nachtpoëzie”
Noorderslag betekende de doorbraak van Prins S en de Geit met zijn „beukende nachtpoëzie” Foto Ben Houdijk

Amper vijf minuten na haar online optreden op het muziekfestival Noorderslag twittert zangeres S10: ‘Online optreden voelt zo impactloos’. Je kunt je er iets bij voorstellen. Optreden op Noorderslag, de belangrijke plek waar de Nederlandse popmuziek zich presenteert met veel opwinding rond nieuwe namen, is een groot moment. Een vuurdoop, voor zowel de muziekindustrie als publiek gewoonlijk in de Oosterpoort in Groningen, wiens reactie de graadmeter is. Maar op de voor het tweede jaar digitaal gehouden versie van het festival, met optredens voor een lege zaal, brengen de artiesten een handvol liedjes op de stream. Poef, en weg zijn ze weer. Zo hadden de meeste talenten zich het niet voorgesteld.

Maar nauwelijks beklijvend? Dat toch zeker niet. Want als er één gevoel overblijft na een volle avond schakelen tussen de drie kanalen met de korte, vooraf opgenomen optredens, is het hoe Nederlands talent in vele genres in volle bloei staat. Hoe de vlam aan is gebleven in een wederom door corona gemankeerd popjaar, waarin artiesten zich nauwelijks konden laten horen voor publiek.

Lees ook: Haagse rockband Di-Rect wint Popprijs 2021

Klinkklare Nederpop

Het digitale Noorderslag 2022 was een zacht snorrend, vrolijk festijn met gemoedelijke wuivende indierock (Elephant) of delicaat smeltende moderne jazz (producer Bnnyhunna, een naam om te volgen); de klinkklare Nederpop floreerde breeduit en vooral het zeer tekstgerichte vrouwelijke talent (S10, Froukje, Merol, Bente, Karsu en de net doorgebroken Meau) verankerde zich. Bands als het onbesuisde Pom, het vuig rammelende Tramhaus en het harde Beachdog bewezen zich als alles gevende, niets ontziende rocknieuwkomers van het jaar.

Het was vliegen door het aanbod. Spitte rapper Bob uit Zuid in Beastie Boys-sfeer met het meest wonderlijke onderwerp dat in hiphop ooit bezongen is: karpervissen, hing op de andere stream de nieuwe indiepop-favoriet Mazey Haze al weer haar gitaar om. Terwijl de in goud gestoken zangeres Karsu, zelfverzekerd als altijd, een aantrekkelijke worp deed uit haar brede repertoire met Engels- en Turkstalige pop en een Turkse versie van het Spaanse ‘Hijo de la luna’ (haar hit uit tv-programma De Beste Zangers) op de derde zender.

En zo ging het de hele avond. Ondoenlijk wie alles wilde zien, maar door de fraai opgenomen sets viel er in een aantal optredens echt wel emotioneel te investeren. Zoals Bente: verstild, sober. In de drieluik Meau, Merol en S10 ging het van zachtmoedige klanken van een aarzelende debutante die tekende voor de voltreffer van het jaar (‘Dat Heb Jij Gedaan’), naar een zich steeds serieuzer (minder campy kleinkunsterig) ontwikkelende artieste in sexy bodysuit, tot de scherpe, zelfverzekerde elektropop van een inmiddels flink ervaren zangeres.

Groei

Over groei gesproken. „Een jaar zonder uitzicht. De deur is op slot”, begon zangeres Froukje, met haar band op het grote podium. Maar desondanks, wat is er veel gebeurd sinds ze hier een jaar terug speelde, haalde ze terug. Haar duet met S10 (Stien den Hollander), die we dit jaar volop zullen volgen bij haar Songfestival-avontuur, sprong eruit als hoogtepunt. ‘Zonder Gezicht’ was een mooi zangverbond van twee jonge zangeressen die nu de scepter zwaaien.

Ook het lustig swingende Son Mieux had alles onder controle. De jaren aan podiumervaring, de energie hoog – dat spat er vanaf. Daar staken andere performances (Loupe, Nelcon) echt bleekjes bij af: hoe sympathiek ook, soms is het songmateriaal nog te dun om te beroeren of speelt gebrek aan optredens nog parten (Sena).

Goed te zien hoe bij indiepopband Wies het schoolse er inmiddels af is. En ook het onopgesmukte Goldband, de drie Haagse stukadoors met jaren tachtig matjes, kleding en lullige dansjes, is de culthype ontstegen. Al is de meligheid nooit ver. Hun danstrack ‘De Langste Nacht’ was dit jaar een diepgevoelde zucht tot ontsnapping uit de lockdown.

Voor chaos, verwarring en opwinding kwamen we deze avond uit bij twee nieuwe namen. Waar rapper Nonchelange bleef hangen in ontregelende absurditeit, was Noorderslag zonder meer de doorbraak van Prins S en de Geit en zijn beukende nachtpoëzie. Met zijn priemende blik, onnavolgbare bewegingen en eindeloze woordenstroom op elektropop spatte de boomlange beatspoet Scott Beekhuizen van het scherm.