‘Beeldhouwen, maar met een velletje erom’

Verdienen en uitgeven Marjolein Kramer (39) uit Dronryp kan zich geen werk voorstellen dat haar gelukkiger maakt dan het prepareren van dieren. „Ik doe dit al achttien jaar, maar heb me geen dag verveeld.”

Foto Bob van der Vlist

in

‘Ik ben per toeval in dit vak gerold. Ik werkte in een natuurmuseum en kwam in contact met een taxidermist. Van hem heb ik het vak geleerd. Ik heb zestien jaar in het museum gewerkt en ben sinds twee jaar zelfstandig ondernemer. Ik had dat honderd jaar eerder moeten doen. Waar ik eerst in het museum steeds meer organisatorische taken kreeg, kan ik nu weer terug naar wat ik het leukst vind: zelf prepareren.

„Ik heb geen moment naar werk hoeven zoeken. Sterker: ik had binnen de kortste keren een wachtlijst van een jaar. Die wachttijden zijn er nog steeds. Ik heb vier vriezers vol dieren die ik nog moet preparen. Vaak werk ik zeven dagen in de week.

„Toch is het geen vetpot. Omdat ik voornamelijk dieren prepareer die anderen brengen, kan ik alleen mijn uren in rekening brengen. Ik zou meer verdienen als ik zelf dieren opkocht, prepareerde en vervolgens verkocht. Een pestvogel kost bijvoorbeeld zo’n 20 euro als ik hem inkoop. Als ik een aangeleverde pestvogel prepareer, reken ik ongeveer 200 euro aan uurloon, terwijl ik een zelf ingekochte pestvogel voor 450 euro zou kunnen verkopen.

„Wat ik doe is eigenlijk beeldhouwen, maar dan met een velletje eromheen. Soms krijg ik alleen de huid van een dier aangeleverd, en moet ik de vorm zelf invullen. Gelukkig geeft de huid veel informatie. Ik kan aan de manier waarop een haar afbuigt, zien welke hoek het lijf of de kop moet maken. Ik wil een dier altijd zo natuurgetrouw mogelijk neerzetten en stop daarin nooit met leren. Ik zeg altijd: zolang het dier niet wegvliegt als ik er klaar mee ben, valt er nog iets te verbeteren.”

uit

‘Ik verdien genoeg om rond te komen, maar zit nu even krap. Toen de scholen vorig jaar sloten vanwege de coronamaatregelen, kwam mijn zesjarige dochter thuis te zitten en kon ik weinig werken. En ik heb flink wat kosten gemaakt aan werkplaats, machines en voorraad toen ik als zzp’er begon. Een buffer heb ik even niet.

„Ik moet daarom uitkijken wat ik uitgeef. Ik hou van shoppen, maar zeg nu regelmatig tegen mezelf: ‘Leuk, een nieuwe jurk, maar sla maar even over.’ Gelukkig ben ik voor de rest niet zo uitgeverig. Ik ben tevreden met wat ik heb. Ik woon nog met mijn ex-partner, binnenkort verhuis ik naar een eigen woning. We maken elke maand beiden een bedrag over naar een gezamenlijke rekening, waarmee alle kosten zijn gedekt.

„Natuurlijk zou ik het niet erg vinden meer geld te hebben. Maar daarvoor zou ik mijn werkwijze om moeten gooien en me meer bezig moeten houden met inkoop en netwerken. Ik weet niet of ik daar zo blij van word. In de toekomst hoop ik wat meer tijd voor creatief eigen werk te kunnen maken. Ik vind het interessant fantasiedieren te maken uit delen van verschillende dieren. Dat gaan meer richting kunst. Maar goed, eerst heb ik nog een wachtlijst weg te werken.”