Opinie

Narcostaatje

Marcel van Roosmalen

Ze wezen mij op het nieuws dat er in Wormer een drugslaboratorium was ontmanteld. Er werd voor een miljoen crystal meth in beslag genomen en vernietigd. De strekking was: „En nu nooit meer zeggen dat er in Wormer niets gebeurt.” Vaak ook nog „ha-ha-ha” erachteraan.

Ik begrijp ten volle dat dat de tol is die ik moet betalen voor het schrijven over de eigen woonplaats, maar het is natuurlijk niet om te lachen.

Het is om te huilen.

Wormer is de narcostaat in het klein.

Op het oog gebeurt hier niets. Je hand niet uitsteken is hier nog echt een overtreding, ze schreeuwen je aan als je het waagt te telefoneren op de fiets – niets ergers dan de groenbak te vroeg aan de straat zetten – maar voor de wat grotere criminaliteit sluiten ze de ogen.

Vorig jaar werd bekend dat in een van die huisjes waar ze de groenbak altijd op tijd op de juiste plaats aan de straat zetten een in Rotterdam ontvoerde 65-jarige vrouw aan de verwarming was geketend, NRC noemde Wormer het afvoerputje van het internet vanwege de aanwezigheid van een fout hostingbedrijf en eens in de zoveel tijd wordt hier een wietplantage of drugspand ontmanteld. Het is het topje van de ijsberg. Buurtbewoners kunnen de panden zo aanwijzen, maar dat doen ze liever niet en ik hoef het eerlijk gezegd ook niet te weten.

Wethouders reageren op columns over slakken of de vervanging van de brug, maar over de echte problemen hoor je ze niet. Die handelen ze in het geheim af met de wijkagent, of ze laten het maar zoals het is. Leven en laten leven, lekker smikkelen van de barbecue, juichen over het rendement van de zonnepanelen en waarschuwen voor te veel schaatsers op het ijs of algen in het zwemwater.

De enige link met de onderwereld is dat de plaatselijke sporthal eens in de zoveel tijd wordt uitgeleend aan de makers van de televisieserie Mocro Maffia vanwege de inderdaad heerlijk authentieke kantine.

De criminelen zijn hier in goede handen. De bejaarden drinken er geen kopje koffie minder om op het terrasje aan de Dorpsstraat, bij de groenteboer steggelen ze nog gewoon over een half onsje meer of minder sperzieboontjes en als de mondkapjes weer verplicht worden, zijn ze de eersten om ‘m voor te binden en anderen erop te wijzen dat het moet. Even verderop faciliteert de gemeente de criminaliteit met een eigen bedrijventerrein.

Nog een voordeel van dit narcostaatje: je hoeft er je fiets niet op slot te zetten. Bakfietsen ook niet.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.