Opinie

Homo-Negro 1-0

Sergio ‘Kun’ Agüero, de Argentijnse aanvaller die tien jaar bij Manchester City speelde, vertrok vorige week naar FC Barcelona. Bij zijn afscheid gaf hij medewerkers en stafleden horloges van boven de duizend euro met op de achterkant ‘¡Gracias! Kun Agüero’ gegraveerd. Zijn SUV verlootte hij onder het personeel. Een materiaalman won. De overdracht werd gefilmd en het internet opgeslingerd. Agüero komt in het zwarte gevaarte de parkeerplaats op rijden, stapt uit, overhandigt de sleutels aan de materiaalman en zegt: „Your car, puto”. Achter die woorden – Jouw auto, homo – zag ik de bui al hangen.

Edinson Cavani, de Uruguayaanse aanvaller bij het andere Manchester, schreef vorig jaar op sociale media ‘Gracias, negrito’ aan een fan. Racisme, oordeelde de Engelse voetbalfederatie en ze serveerden Cavani een boete van honderdduizend pond. Ook mocht hij drie wedstrijden niet spelen en moest hij op cursus om het racist-zijn af te leren. Voor de ‘homo’ van Agüero zou de straf niet mals zijn, dacht ik, al helemaal niet tijdens pride month. Voor Cavani was destijds half Zuid-Amerika in de pen geklommen om de Engelse voetbalfederatie uit te leggen dat negro voor latino’s eerder een koosnaam is dan een scheldwoord. Agüero kan naar een soortgelijke argumentatie fluiten. Zijn zin „Your car, puto” bestaat uit meer Engels dan uit Spaans en ‘homo’ is in Zuid-Amerika geen koosnaam. Als de Engelse voetbalfederatie achter Agüero aangaat voor homofobisch taalgebruik, kan niemand hem verdedigen. Niet dat Cavani met de steunbetuigingen geholpen was, hij moest op zijn Engelse blaren zitten.

Wat zou de federatie nu doen? Agüero wedstrijden ontzeggen in de Premier League was zinloos, hij was al onderweg naar Barcelona. De geldboete konden ze hem misschien nog opleggen. Ik mijmerde over de hoogte daarvan en baggerde de hele week door het moeras van de Engelse voetbalmedia op zoek naar de parel der ophef. De gulheid van Agüero werd geroemd, evenals de 260 doelpunten die hij voor Manchester City maakte. Ze gaan zelfs een standbeeld voor hem neerzetten. Geen kwaad woord over zijn ‘homo’. Het telefoongesprek in de verte kon ik al uitschrijven:

Cavani: „Hoezo kreeg ik een boete en jij niet?”

Agüero: „Boete?”

Cavani: „Ik moest 100.000 dokken en jij niks.”

Agüero: „Dokken? Oh! Toen! Omdat je negro zei.”

Cavani: „Negri-to! Jij zei puto.”

Agüero: „Noem je mij puto?”

Cavani: „Toen je die auto aan die gozer gaf. Ik zag het filmpje.”

Agüero: „Maar dat was vriendschappelijk bedoeld!”

Cavani: „De intentie maakt ze niet uit. Je krijgt toch een boete.”

Agüero: „Krijg ik een boete?”

Cavani: „En een cursus.”

Agüero: „Echt waar?”

Ik zoek nog naar een verklaring voor waarom de Engelse voetbalfederatie bij wat zij als racistisch taalgebruik aanmerkt ongenadig tot straffen overgaat, maar bij hetzelfde kaliber homofobisch taalgebruik niet opkijkt. Het lijkt me niet dat spelers zich in die genres wel tegen medewerkers mogen uiten, maar niet tegen fans. Misschien mag je altijd alles zeggen, zolang je de aangesprokene meteen de sleutels overhandigt van je patserbak.

Carolina Trujillo is schrijfster.